Arkasında durduğumuz sorumluluklar

Sorumluluk, şirket yönetmenin pek parlamayan yarısıdır. Broşüre nadiren girer ama broşürün doğru olup olmadığını sessizce o belirler. Onu tek bir derli toplu cümle değil, farklı insanlara karşı yükümlülükler bütünü olarak görüyoruz; her birinin kendi ağırlığı ve sınanma biçimi var. Aşağıda her birini sırayla, sade bir dille anlatıyoruz — çünkü bir şirketin tam da bu kısmında muğlak dil genelde bir şeyi gizler.

Şirketi var eden insanlar

Çalışanlarımıza karşı. Ekiplerimiz, zor bir çeyrekte kırpılacak bir maliyet kalemi değil; üretim kapasitesi ve açıkçası şirketin geleceğidir. Üretim alanının, insanların gününü geçirmekten memnun olduğu ve biraz gurur duyabileceği bir yer olmasını isteriz — ve anlaşmanın bize düşen kısmını yalnızca işimize geldiğinde değil, tam olarak yerine getiririz. Saygı gördüğünü hisseden bir ekip, küçük hataları müşteriye ulaşmadan yakalayan ekiptir.

Müşterilerimize karşı. Yükümlülük faturanın çok ötesine geçer. Uluslararası kalite standartlarında üretir, sonra satış ve sevkiyatın ardından da işin arkasında dururuz. Bir şikâyet geldiğinde — kurumsal alıcıdan da gelse son kullanıcıdan da, fark etmez — onu savuşturulacak değil, çözülecek bir şey sayarız. Pratikte, iyi çözülmüş bir sorun tek bir siparişi uzun bir ilişkiye dönüştürür; müşteri kaybedenler çoğunlukla bir şey ters gittiğinde susanlardır.

Tedarikçilerimize karşı. Daha küçük bir ortağı sessizce sıkıştıran ticari alışkanlıklardan kaçınırız; çünkü bu baskı altındaki bir tedarikçi köşe kesmeye başlar ve o köşeler sonunda bizim ürünümüzün içine girer. Kendimiz için beklediğimiz adaleti onlara da gösterir, karşılığında onların da kendi tesislerinde aynı etiğe bağlı kalmasını bekleriz. İlişki iki yönlü işlemeli.

Ortaklarımıza karşı. Yanımızda yatırım yapanlar için gerçek değer üreten sürdürülebilir bir büyümeyi hedefleriz. Bu, riski özenle yönetmek, finansal disiplini korumak ve tek bir döneme ait gösterişli bir rakamın peşinden koşmak yerine hesap verebilir olmak demek. Onların güveni, koruduğumuz şeyin parçası — kazanması yavaş, kaybetmesi hızlı.

Pazar ve hukuk

Rakiplerimize karşı. Sıkı rekabet ederiz ama yalnızca açıkça savunabileceğimiz bir zeminde. Sanayi casusluğu yok, sessiz baltalama yok, bir sektörü içindeki herkes için aşağı çeken uygulamaların hiçbiri yok. Adil rekabet hem ilke hem de çıkar meselesi: temiz bir pazar, yıllarca çalışmaya devam edebileceğimiz pazardır.

Ekonomik sorumluluk. En açık ekonomik görevimiz ihracata dönük verimliliktir. Ürettiğimize ulusal katma değer katmak, ticaret dengesini ve etrafımızdaki ekonomiyi destekler — ve bu bizim için bir sipariş satırında görünenden daha ağır basar. Verimlilik burada yalnızca bir marj sorusu değil; katkımızın bir parçasıdır.

Hukuki sorumluluk. Her faaliyet hukukun içinde kalır — yurt içindeki kurallar ve mal gönderdiğimiz pazarların yasal çerçeveleri — bir hedef değil, bir taban olarak. Uyum, günün en heyecanlı kısmı değildir; ama onu isteğe bağlı saymak, sağlam şirketlerin tam da ibret hikâyesine dönüştüğü yoldur.

Ödünç aldığımız çevre

Süreklilik ve büyüme planlarımız çerçevesinde doğaya zarar vermemeyi, etkinin gerçekten kaçınılmaz olduğu yerde de onu olabildiğince küçük tutmayı amaçlarız. Belirleyici an erkendir. Çevresel düşünce, hasar ürüne işlendikten sonra çöp kutusunda değil, bir malzeme seçilip bir yapı çizilirken tasarım masasında olmalı. İlk eskizden itibaren geri dönüştürülebilir tasarlanan bir ambalaj, sonradan eklenen her toparlama programından daha çok tasarruf ettirir.

Her şeyin altındaki etik taban

Yukarıdaki her satırın altında tek bir ahlaki ölçüt var: yeni başlayan bir çalışan için de bir üst düzey yönetici için de aynı seviyede tutulan adil ve dürüst iş yapma. Sorumluluklarımızın en az alıntılanabilir olanı bu; pratikte ise diğerlerinin üzerine oturduğu nokta. Diğerleri sınandığında — cazip bir kestirme, bir müşteriyle rahatsız edici bir konuşma, üzerine gidilebilecek bir tedarikçi — işte onları sınadığımız ölçüt budur.